تبلیغات
منتظران مهدی(عج) - 51(ولادت امام حسن مجتبی (ع))
ولادت امام حسن مجتبی (ع) بر تمام شیعیان جهان مبارك.

ولادت امام حسن مجتبی  علیه السلام
در پانزدهمین شب از ماه مبارک رمضان خانه رسالت پس از انتظار طولانی به استقبال مولود محبوب خود می شتافت درست همان گونه که گلی با طراوت و شاداب پس از مدتی تشنگی از یک قطره زلال وگورارای شبنم استقبال می کند .
نوزاد به نیای خویش یعنی رسول بزرگ اسلام بسیار اهمیت داشت اما وی به هنگام تولد این نوزاد حضور نداشت تا مژده ولادت را به آن حضرت برسانند . پیامبر (ص) به سفری رفته بود و به زودی به مدینه مراجعت می کرد .
خانواده با اشتیاقی وافر چشم به راه بازگشت پیامبر (ص)‌بود و هیچ یک از آداب و رسوم تولد را برگزار نکرده بودند تا آنکه پیامبر اکرم از مسافرت بازگشت و بنابر عادت همیشگی خویش نخست به سوی خانه فاطمه زهرا (ع) رهسپار شد . چون مژده تولد کودک را به پیامبر خدا رساندند سروری زاید الوصف آن حضرت را فرا گرفت و خواستار دیدن کودک شد . چون کودک را در آغوش گرفت بویید و بوسید و در گوشهایش اقامه و اذان گفت و پس از آنکه از پوشاندن جامه زرد به کودک نهی کرد دستور داد تا خرقه ای سپید بیاورند و کودک را در آن بپیچند .
پیامبر اعظم منتظر بود تا ببیند آیا از آسمان خبر تازه ای درباره این کودک فرود می آید یا نه ؟ وحی نازل شد و خطاب به آن حضرت گفته شد : نام فرزند هارون جانشین موسی (ع) شبر بود و علی نیز نسبت به تو به منزله هارون است نسبت به موسی پس این کودک را «حسن» نام گذاری کن که حسن در عربی مرادف شبر است .
نام حسن در مدینه همچون بوی خوش گلها پیچید . مژده دهندگان با گرمترین و شایسته ترین تبریکات به خدمت پیامبر (ص) آمدند زیرا حسن نخستین فرزند خانه رسالت بود چشم پیامبر اکرم و یاران بزرگوارش به وی دوخته شده بود . او تجدید کننده رسالت پیامبر بود و در آینده مقتدا و الگوی مسلمانان صالح به شمار می آمد . او پس از پیامبر ادامه دهنده راه و رسالت آن حضرت بود.
روز بعد پیامبر (ص) فرمود تا قوچی بیاورند و قربانی کرد . چون قربانی را نزد آن حضرت آوردند وی خود آمد تا بدین مناسبت دعایی بخواند . پس فرمود:
«بسم الله الرحمن الرحیم. خدایا! استخوان آن در مقابل استخوان حسن و گوشت آن در مقابل گشت او و خون آن در برابر خون او و موی آن در برابر موی او . خدایا! این را نگاهبان محمد و آل او قرار بده». سپس دستور داد گوشت قربانی را میان تنگدستان و مستمندان تقسیم کنند تا این کار پس از وی درمیان مردم سنت گردد . و خانواده های توانگر در هر مناسبتی گوسفندی قربانی کنند تا بدین وسیله ثروت در میان مردم توزیع شود و تنها در میان توانگران و اغنیا نباشد .

روزی پیامبر (ص) در حضور لبابه- ام الفضل- همسر عباس بن عبدالمطلب عموی خویش حسن را در آغوش می گیرد و می فرماید:
- آیا درباره من خوابی دیده ای؟
- آری ای رسول خدا .
- آن را بازگوی.
- چنان دیدم که قطعه ای از تن شما در دامن من افتاده است .
- پس پیامبر (ص) لبخندی زد و کودک شیرخواره را به دست او سپرد و فرمود : آری این تاویل رویای توست . او پاره تن من است .
بدین ترتیب ام الفضل به عنوان دایه امام حسن برگزیده شد .
کودک در کنف حمایت رسول بزرگوار اسلام و در زیر سایه پدرش امام علی و حضرت زهرا بزرگ می شد تا بدین وسیله تمام معانی و مفاهیم اسلام ناب را از چشمه سار رسالت و تمام ارزشهای ولایت را درزیر سایه ولایت و همه فضایل و مکارم را از منبع عصمت و فضیلت بیاموزد.
پیامبر علی و زهرا (ع) در ترتیب امام توجه واهتمامی بلیغ مبذول می داشتند تا بدان وسیله استعدادها و شایستگی های وی را شکوفا سازند .  

وراثت
بی تردید وراثت در ساخت شخصیت فرد تاثیر به سزایی دارد . شخصیت فرد با محیطی که از آن برخاسته و در آن متولد شده است ارتباط مستقیمی دارد . در میان فرزندان ابوطالب بهترین و برترین خانه ها برای پدید آمدن از انسان کامل همین خانه بود زیرا هر کودکی که در این خانه زاده می شد از دو طرف با عبدالمطلب نسبت داشت . از یک طرف از سوی علی بن ابی طالب و از طرف دیگر از سوی فاطمه دختر محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب . همان طور که علی (ع) خود نیز از دو سوی به هاشم منسوب بود .
ما در اینجا درصدد بیان مناقب و فضایل هاشم و بویژه خاندان عبدالمطلب در میان آنان نیستیم که فضایل و مناقب وی بسیار و فراوان است بلکه همین مقدار کافی است که بدانیم رسول گرامی اسلام محمد بن عبدالله (ص) و جانشین بزرگوار آن حضرت امام علی (ع) از همین خانواده برخاسته اند .
برحسب کشفیات علم ژنتیک ، تاثیر ، گاه از سوی پدر است که در این حالت تمام ویژگیها و صفات پدر به کودک منتقل می شود و گاهی نیز کودک از سوی مادر که درمورد امام حسن این قسم اخیر تحقق یافت . در شخصیت امام حسن و نشانه های مادرش هویدا بود و بدین ترتیب خود منعکس کننده صفات پدر بزرگوار آن حضرت یعنی پیامبر (ص) بود . از این رو امام حسن بیشتر از آن که شبیه امام علی باشد به پیامبر شباهت داشت و بدین خاطر بارها پیامبر خود نیز فرموده بود :
«حسن از من و حسین از علی است».
شاید بتوان با نگرش بر حوادثی که پس از رسول گرامی اسلام رخ داده است این حدیث را به گونه ای دیگر هم تفسیر کرد . و ماهیت شرایطی که در دوران امام حسن حکمفرما بود آن حضرت را وا می داشت روش پیامبر (ص) را دنبال کند و آن حضرت را کاملا الگوی خود قرار دهد و همچون او به موفقیتهای بزرگی نیز نایل شود .
با اتخاذ همین روش بود که وی مانند پیامبر گذشت و اغماض را پیشه خود می ساخت و با دشمنانش به صلح و مدارا رفتار می کرد .
چنان که شرایط و اوضاع خاص روزگار امام حسین نیز اقتضا می کرد تا آن حضرت در امر دین و پیشبرد آن از خود تلاش و غیرت نشان می دهد و همین امر موجب شباهتهای میان دوران او و دوران امام علی شده بود .


برچسب ها: ولادت امام حسن مجتبی(ع)، تبریك،  

تاریخ : پنجشنبه چهارم شهریورماه سال 1389 | 08:00 ق.ظ | نویسنده : منتظر | حضور منتظران
.: Weblog Themes By SlideTheme :.